رابطه بین جراحی کوچککردن سینه (ماموپلاستی) و سرطان، یکی از رایجترین دغدغههای زنانی است که به این عمل فکر میکنند. سوالات زیادی در این مسیر وجود دارد: آیا برداشتن بافت سینه واقعا خطر ابتلا به سرطان را کم میکند؟ آیا جای زخمهای داخلی مانع از تشخیص دقیق تودهها در آینده میشود؟ در این مقاله قرار است به شکل روشن و دقیق به همین سوالات پاسخ دهیم و بررسی کنیم که ماموپلاستی چه تاثیری بر احتمال بروز سرطان دارد، چرا فرستادن نمونهها به پاتولوژی یک ضرورت پزشکی است و چطور میتوانید غربالگریهای سلامت خود را بعد از طی کردن دوره نقاهت، با اطمینان کامل و بدون مشکل ادامه دهید.
آیا ماموپلاستی کاهشی میتواند شانس ابتلا به سرطان سینه را کم کند؟
جراحی ماموپلاستی کاهشی (کوچک کردن سینه) خطر ابتلا به سرطان سینه را بسیار کاهش میدهد. دلیل این مسئله کاملا منطقی و روشن است؛ در این جراحی، بخش بزرگی از بافت غدهای سینه برداشته میشود و در نتیجه بافت کمتری در بدن باقی میماند که پتانسیل درگیر شدن با سلولهای سرطانی را داشته باشد. مطالعات نشان میدهند که این جراحی میتواند احتمال بروز سرطان سینه در درازمدت را بین ۳۰ تا ۵۰ درصد نسبت به افراد عادی کاهش دهد. طبیعتا هرچه حجم بافت خارجشده بیشتر باشد، میزان کاهش خطر نیز بیشتر خواهد بود. علاوه بر این، بررسیها نشان میدهند که این اثر محافظتی برای زنانی که جراحی ماموپلاستی را بعد از ۵۰ سالگی انجام میدهند، تأثیرگذارتر است.
با این وجود، باید توجه داشته باشید که در دنیای پزشکی، ماموپلاستی کاهشی به عنوان یک روش پیشگیرانه قطعی برای سرطان نیست. از آنجا که در این جراحی تمام بافت سینه به طور کامل تخلیه نمیشود، همچنان درصدی از خطر برای فرد باقی میماند و به همین دلیل، ادامه دادن غربالگریهای منظم و ماموگرافی طبق دستورالعملهای استاندارد کاملا ضروری است. برای افرادی که ریسک ژنتیکی بالایی دارند (مانند افراد دارای جهش ژن BRCA) یا سابقه خانوادگی در ابتلا به این بیماری دارند، این جراحی میتواند درصد خطر را تا حد زیادی پایین بیاورد.
آیا جراحی سینه فرآیند تشخیص تودهها را مختل میکند؟
عمل ماموپلاستی کاهشی، ساختار داخلی سینه را به طور کلی تغییر میدهد. با برداشتن و جابهجایی بافتها، معمولا جای زخمهای داخلی (اسکار) در سینه ایجاد میشود. این تغییرات گاهی باعث شکلگیری تودههای کاملا بیخطری مثل کیستهای روغنی یا بافت چربی مرده (نکروز) میشوند. چالش اینجاست که در معاینههای خانگی سینه و لمس فیزیکی، این تودههای بیخطر دقیقا حسی شبیه به تودههای سرطانی دارند و میتوانند باعث نگرانی فرد شوند. از طرفی، همین تغییر ساختار بافتها ممکن است پیدا کردن تودههای سرطانی اولیه را در یک ماموگرافی ساده و استاندارد کمی دشوارتر کند.
اما برای این موضوع راهکارهای کاملا مشخصی وجود دارد و جای نگرانی نیست. مهمترین اقدامی که باید انجام دهید این است که حدود شش ماه بعد از جراحی، یک ماموگرافی جدید (به عنوان تصویر پایه) انجام دهید. این عکس، در واقع تصویری جدید از بافت سینه شما را در اختیار پزشک میگذارد تا در معاینههای سالهای بعد بتواند تغییرات را با دقت مقایسه کند. علاوه بر این، همیشه پیش از شروع غربالگری، تکنسین را از عمل ماموپلاستی خود مطلع کنید. پزشکان امروزه با استفاده از روشهای دقیقتری مثل ماموگرافی سهبعدی، سونوگرافی و یا امآرآی (MRI) میتوانند به راحتی از این تغییرات ساختاری عبور کرده و سلامت سینه را به طور دقیق بررسی کنند.
فرستادن بافتهای خارجشده از سینه به آزمایشگاه پاتولوژی
فرستادن بافتهای خارجشده در حین جراحی ماموپلاستی به آزمایشگاه، یک استاندارد ایمنی ضروری است تا خیالتان از بابت سلامت کامل سینه راحت شود. هدف از این کار بررسی دقیق بافتها زیر میکروسکوپ است تا این اطمینان به وجود بیاید که هیچگونه سلول سرطانی یا ضایعه پرخطر پنهان وجود ندارد.
روند بررسی به شکل زیر انجام میشود:
- جمعآوری بافتها؛ در حین عمل، جراح شما تمام بافتهای اضافهای که از سینه خارج شده است را با دقت جمعآوری میکند.
- انتقال به آزمایشگاه؛ تیم جراحی این بافتها را درون یک مایع نگهدارنده مخصوص (فرمالین) قرار داده و بلافاصله به بخش پاتولوژی بیمارستان یا کلینیک میفرستند.
- بررسی دقیق میکروسکوپی؛ پزشک آسیبشناس (پاتولوژیست) بافتها را هم از نظر ظاهری و هم در سطح سلولی زیر میکروسکوپ ارزیابی میکند تا سلامت آنها به طور قطعی تایید شود.
- دریافت نتیجه نهایی؛ معمولا بین ۵ تا ۷ روز زمان میبرد تا گزارش پاتولوژی آماده شود و به دست جراحتان برسد تا در پرونده پزشکی شما ثبت گردد و در صورت نیاز، برنامهریزیهای بعدی انجام شود.
چه مدت بعد از جراحی ماموپلاستی میتوانیم غربالگریهای دورهای را شروع کنیم؟
به طور کلی، توصیه میشود برای انجام غربالگریهای دورهای حداقل شش ماه بعد از عمل ماموپلاستی صبر کنید. این وقفه ششماهه ضروری است تا التهاب و تورم بافتها کاملا برطرف شود و بافت سینه به ثبات کافی برسد؛ در این شرایط، بافت سینه میتواند فشار فیزیکی دستگاه ماموگرافی را به صورت ایمن و بدون ایجاد مشکل تحمل کند. پس از پایان این دوره نقاهت، انجام یک ماموگرافی جدید به عنوان تصویر پایه الزامی است تا تصویر دقیقی از ساختار جدید سینه شما ثبت شود و پزشک بتواند در سالهای آینده آن را مبنای بررسی و مقایسه قرار دهد.
نکته مهم این است که همیشه پیش از مراجعه برای تصویربرداری، مرکز رادیولوژی و تکنسین مربوطه را از سابقه جراحی خود مطلع کنید تا با آگاهی از شرایط شما، دقیقترین تصویر را ثبت کنند. علاوه بر این، از آنجا که سرعت و روند بهبودی بدن هر فرد با دیگری متفاوت است، بهترین اقدام این است که قبل از برنامهریزی برای هرگونه غربالگری، حتما با جراح خود مشورت کنید تا مطمئن شوید زمان مناسب برای انجام این معاینات دقیقا به چه صورت است.
بدون دیدگاه