خیلی وقتها پیروزی در مسیر کاهش وزن یا عبور از دهههای زندگی با یک چالش نهچندان خوشایند همراه میشود، پوستی که دیگر همانند قبل سفت نیست. افتادگی بازوها، مشکلی است که نه با دمبلهای سنگین حل میشود و نه با رژیمهای سخت؛ چرا که ریشه در کشسانی از دست رفتهی پوست دارد. جراحی براکیوپلاستی یا لیفت بازو، بیشتر از یک تغییر ساده و فرصتی برای آشتی دوباره با لباسهای بدون آستین و بازگرداندن آن فرم تراشیده و سفتی است که زیر لایههای پوست اضافی پنهان شده بود. دکتر علیرضا نگهی با تکیه بر سالها تجربه در جراحیهای ترمیمی، این فرآیند را به گونهای مدیریت میکنند که تناسب اندام شما به شکلی کاملا طبیعی بازیابی شود. در ادامه، به بررسی دقیق این جراحی و ابعاد مختلف آن میپردازیم.
براکیوپلاستی یا همان لیفت بازو، در حقیقت یک جراحی بازسازی برای اصلاح پوشش پوست در ناحیه بازو است. زمانی که پوست بازو بر اثر کاهش وزن شدید یا عبور از مرز میانسالی، توانایی انقباض خود را از دست میدهد، به صورت لایههایی آویزان در میآید که حتی قویترین عضلات زیرین را هم پنهان میکند. در این جراحی، متخصص با حذف دقیق این بافتهای مازاد و در صورت نیاز، استفاده از لیپوساکشن برای تخلیه چربیهای موضعی، فاصله بین شانه تا آرنج را دوباره بازسازی میکند. هدف نهایی این است که حجم و فرم بازو با بقیه اندامهای شما هماهنگ شود تا نهتنها در آینه، بلکه در هنگام حرکت و پوشیدن لباسهای مختلف، حس سفتی و تناسب را دوباره تجربه کنید.
افتادگی بازو همیشه به دلیل کمتحرکی یا ضعف عضلانی نیست و عوامل بیولوژیکی زیادی در تغییر فرم این ناحیه نقش دارند. بسیاری از این تغییرات فیزیکی فراتر از کنترل ما هستند و حتی با سختترین تمرینات ورزشی هم اصلاح نمیشوند.
دلایل اصلی که باعث میشوند پوست بازو حالت شل و آویزان پیدا کند شامل موارد زیر است:
⦁ کاهش وزنهای شدید؛ وقتی حجم بدن به سرعت کم میشود، پوست توان کافی برای جمع شدن ندارد و به صورت لایههای اضافی و آویزان باقی میماند.
⦁ روند طبیعی افزایش سن؛ با گذشت زمان، تولید کلاژن و الاستین (پروتئینهای جوانی پوست) کم شده و بافتها در برابر نیروی جاذبه تسلیم میشوند.
⦁ عوامل ژنتیکی؛ برخی افراد به طور ارثی مستعد تجمع چربی در بازوها یا شل شدن زودهنگام بافتهای پیوندی در این ناحیه هستند.
⦁ تغییرات هورمونی؛ نوسانات هورمونی در دورانهای مختلف زندگی ممکن است روی کیفیت پوست و میزان استحکام بافتهای زیرین تاثیر بگذارد.
⦁ مشکلات لنفاوی (لنفادم)؛ در موارد خاص، تجمع مایعات در بافت بازو باعث سنگینی و کشیدگی دائمی پوست و از دست رفتن فرم طبیعی آن میشود.
انتخاب روش مناسب در جراحی لیفت بازو، کاملا به میزان پوست مازاد و محل تجمع بافتهای اضافی بستگی دارد و برای همه یک نسخه واحد پیچیده نمیشود. جراح با بررسی دقیق کیفیت پوست شما، تکنیکی را انتخاب میکند که کمترین جای زخم و بیشترین میزان تقارن را به همراه داشته باشد. در ادامه، جزئیات هر یک از این روشها را بررسی میکنیم.
این روش که به لیفت بازوی مینیمال معروف است، برای افرادی طراحی شده که افتادگی پوستشان ناچیز و عمدتا در ناحیه نزدیک به زیر بغل متمرکز است. در این تکنیک، جراح با ایجاد یک برش کوچک و هلالی در گودی زیر بغل، پوست اضافی را جمع میکند. بزرگترین مزیت این روش، دوران نقاهت بسیار کوتاه و پنهان ماندن کامل جای زخم در چینهای طبیعی زیر بغل است.
این متد، رایجترین راهکار برای رفع حالت شلی بازو است و برای کسانی که در تمام طول بازو (از زیر بغل تا آرنج) با شلی پوست مواجه هستند، معجزه میکند. در روش کلاسیک، برش جراحی به صورت یک خط در بخش داخلی یا پشت بازو ایجاد میشود تا جراح بتواند تمام بافتهای آویزان را حذف کرده و دیواره عضلانی بازو را به طور کامل سفت و تراشیده کند.
زمانی که حجم پوست اضافی به قدری زیاد باشد که تا کنارههای قفسه سینه و پهلوها امتداد پیدا کرده باشد، از تکنیک اکستندد استفاده میشود. این روش معمولا انتخاب اول برای افرادی است که کاهش وزنهای بسیار شدید (مثلا بعد از جراحی باریاتریک) داشتهاند؛ زیرا با طولانیتر کردن خط برش، نهتنها فرم بازو، بلکه خط پهلو و کنارههای بدن نیز به طور همزمان بازسازی و اصلاح میشود.
این یکی از پرتکرارترین سؤالاتی است که مراجعان میپرسند و صادقانه باید گفت که پاسخ آن کاملا به کیفیت پوست شما بستگی دارد. ورزش و کار با وزنه، عضلات بازو (مثل دوسر و سهسر) را تقویت میکند و به آنها حجم میدهد که این اتفاق برای داشتن یک استایل متناسب فوقالعاده است. اما مشکل اینجاست که پوست، بافت کاملا متفاوتی دارد و بر اثر نوسانات وزن یا افزایش سن، خاصیت ارتجاعیاش را از دست میدهد. در این شرایط، ساختن عضله زیر آن پوست شل، درست مثل این است که بخواهید با بزرگتر کردن محتویات داخل یک بسته، چروکهای کاغذ کادو را صاف کنید؛ شاید حجم پر شود، اما آن بافت اضافه و آسیبدیده همچنان سر جای خود باقی میماند. با این حال، ورزش را باید به چشم بهترین مکمل برای جراحی دید. حقیقت این است که جراحی براکیوپلاستی پوشش بازوی شما را اصلاح میکند و ورزش زیرساخت آن را میسازد. مراجعانی که پیش از عمل، روتین ورزشی منظمی دارند، معمولا نتایج بسیار زیباتری میگیرند؛ چون جراح میتواند پوست را روی عضلاتی سفت و خوشفرم فیکس کند که نتیجهاش بازویی تراشیده و اصطلاحا کاتدار است. اگرچه ورزش نمیتواند پوست اضافی را حذف کند و جایگزین قطعی جراحی شود، اما تضمین میکند که نتیجه نهایی شما به جای یک بازوی صرفا لاغر، اندامی خوشفرم و به مراتب جوانتر باشد.
بهترین کاندیداها برای انجام لیفت بازو، افرادی هستند که با وجود رسیدن به وزن پایدار، از افتادگی شدید پوست در ناحیه بازو رنج میبرند. نکته مهم این است که فرد نباید در میانه مسیر کاهش وزن باشد؛ چراکه هرگونه نوسان وزن معنادار بعد از عمل، میتواند تمام زحمات جراحی را از بین ببرد و دوباره باعث کشیدگی یا شلی پوست شود. بنابراین، اگر حداقل ۶ ماه است که وزن شما ثابت مانده و از نظر سلامت عمومی (بهویژه وضعیت خونی و قلبی) در شرایط ایدهآلی هستید، بدن شما آمادگی لازم برای ورود به این مرحله از بازسازی و تغییر فرم را دارد. فراتر از آمادگی جسمانی، سبک زندگی و داشتن انتظارات واقعبینانه هم به همان اندازه در موفقیت عمل تعیینکننده هستند. افراد غیرسیگاری کاندیداهای بسیار بهتری محسوب میشوند، چون نبود نیکوتین در جریان خون، تضمینکننده ترمیم سریع بخیهها و کاهش ریسک باز شدن زخم است.
هر جراحی بزرگی، در کنار نتایج دلخواه، چالشها و خطرات احتمالی خاص خود را دارد که آگاهی از آنها اولین قدم برای یک جراحی ایمن و واقعبینانه است. شناخت این موارد به شما کمک میکند تا با رعایت دقیق توصیههای پزشکی، ریسک بروز مشکلات را در دوران نقاهت به حداقل برسانید.
مهمترین عوارض احتمالی براکیوپلاستی شامل موارد زیر است:
⦁ تجمع مایع (سروما)؛ یکی از شایعترین عوارض است که معمولا با استفاده از درن (لولههای تخلیه) یا گنهای فشاری کنترل میشود.
⦁ جای زخم غیرطبیعی (اسکار)؛ در برخی موارد ممکن است رد بخیه برجسته شود که به ویژگیهای ژنتیکی پوست و میزان فشار روی زخم بستگی دارد.
⦁ باز شدن لبههای زخم؛ این مورد بیشتر در افرادی با شاخص توده بدنی (BMI) بالای ۳۰ یا افراد سیگاری دیده میشود.
⦁ بیحسی موقت؛ به دلیل جابجایی بافتها، احساس سوزنسوزن شدن یا بیحسی در ناحیه بازو و ساعد تا مدتی طبیعی است.
⦁ عفونت و خونریزی؛ ریسکهای عمومی هر جراحی هستند که با مصرف بهموقع آنتیبیوتیکها و مراقبت صحیح از پانسمانها پیشگیری میشوند.
⦁ تورم لنفاوی (لنفادم)؛ در موارد نادر، اگر مسیرهای تخلیه لنف در حین جراحی تحت تأثیر قرار گیرند، ممکن است تورم در دستها ایجاد شود.
در مواردی که افتادگی و شلی پوست بازو با انجام تمرینات ورزشی اصلاح نمیشود، مداخلات جراحی تنها راهکار شما برای بازگرداندن تناسب به این ناحیه است. جراحی براکیوپلاستی با هدف هماهنگسازی فرم بازوها با فیزیک فعلی شما انجام میشود تا نتیجه تلاشهای شما در مسیر کاهش وزن یا حفظ سلامت، به بهترین شکل نمایان شود. دکتر علیرضا نگهی با تمرکز بر متدهای نوین و اولویتبخشی به سلامت و ایمنی بیمار، مراحل تشخیصی و جراحی را با دقت علمی بالا به سرانجام میرسانند. جهت بررسی اختصاصی وضعیت بافت پوست و دریافت نوبت مشاوره حضوری، میتوانید با کلینیک تماس بگیرید.